۱- تجربه زندگی ما آن قدر محدود است که تنها می توانیم شناخت اندکی از جنبه های مختلف زندگی داشته باشیم. از طریق ادبیات می توانیم دامنه تجربه هایمان را وسیع تر و در نتیجه شناختمان از پیچیدگی زندگی را عمیق تر کنیم.

۲- ادبیات نه تنها شناخت وجود خودمان را ممکن می سازد، بلکه کمک می کند سرشت اطرافیانمان را نیز بشناسیم.

۳- فایده دیگر ادبیات، شکل دادن به احساسات و شکوفایی حس ترحم نسبت به همنوعان است.

۴- ادبیات مجالی برای مقایسه الگوهای رفتاری ستودنی و ناستودنی آدمیان فراهم می کند. در نتیجه می توان به معیاری برای سنجش ظرایف رفتار آدمی دست یافت.

۵- و اما آخرین مورد که اهمیتش کمتر از موارد قبلی نیست این که، ادبیات با قرار دادن ما در موقعیت هایی که شخصا تجربه نکرده ایم، به رشد ذهنی ما کمک می کند و ما را قادر می سازد به نحو مطلوب تری از پس مشکلاتمان برآییم.